Home

 

MAANDGEDICHT MEI

Blijven – Gilles Boeuf

Het ene huis is niet het andere huis,
de tijd drukt alles tegen elkaar
Waar je woonde, je ging al op weg

Iedereen woonde tot het eind,
het einde van de tocht,
vandaag begint ook hier
een bedevaart

En was een tocht zonder laatste woorden
voor de 14.000 die hier woonden
in de Joodse wijk

Laag naast laag blijft ergens staan
en duwt je neer,

waar blijft het laatste, echte blijven?

In Spinoza ontmoet je een gids
en je ziet een ‘hoe’ en je groeit
in de stad en loopt door

Zelfs een oase geeft je hoop
Hier kan ik zijn! Hier kan ik blijven!
Het hofje in de Schilderswijk

In de Boekhorststraat laten ze los,
de zware lagen, ze zingen voor je

Ze zingen je bijna uit elkaar

Ze zingen voor het goud dat je verkoopt,
voor kapsalon safari, het erotisch warenhuis
en de bar die je kopen kunt, inlichtingen bij Justitie

Je zingt mee met de explosie
en even laat je jezelf los en weet:
dit is waar

En zonder einde kom je weer bij HOOP

 

MAANDGEDICHT MAART

Hofmakerij

Hofvijver eiland - Diann van Faassen

Er staat een man op het eiland
een grote man in oranje pak
met een ladder aan de arm

Hij komt van boven
geen bootje in het water
dat zijn aanwezigheid verklaren kan

Ik geef de trappers een zwengel
en fiets het rondje nog een keer
Het moeten mijn ogen zijn

die hem doen lachen
die mij de handen tonen
waarmee hij naar me zwaait

Ik richt me op een brok steen
het zand en wat bomen in het water
Een weg waaraan ik niet begonnen ben

Er zwaait een man vanaf het eiland
ik fluit maar wat en trap hard door
Er staat geen man op het eiland

(Eerdere maandgedichten zijn te vinden onder Gedichten)