Skip to content
jan 26 / admin

´t is nacht in Den Haag – Milla Braat

’t Is nacht in Den Haag,
de straten zijn één grote zoute donkerblauwe slok
één massief groot ondoorzichtig blok
vol van een onderwaterstilte

Tussen
twaalf en één bewegen zich kleine herten
schichtig de hoeken om,
en verzamelen zich bij de vijver om te drinken

Een
uur later twee klettert er regen in de zee
en spoelt ze tegen het strand
in een grijs-blauw-grijs-blauw ritme

Tussen
twee en drie gloeien de lantarenpalen heet en rood op
Spuwen vuurballen in het rond en smelten het steen  
tot de aarde kwetsbaar blootligt 

Het
vierde uur worden kleine meisjes wakker
stappen met hun warme dampende lichaampjes uit bed
om naar de maan te kijken

Tussen
vier en vijf groeien de bomen kilometers lang de wolken in
waaien daar reusachtig heen en weer
en raken in een knoop verstrikt

Rond
zessen trekt een parade door de stad
In zachte, langzame passen achteruit
er klinkt muziek die al is weggestorven 

Tussen
zes en zeven huilt de nacht haar laatste tranen
breekt ze, barstend en krakend,
brokkelt ze, in blauw gruis naar de bodem

’t
is Ochtend in Den Haag
het duin knippert het zand uit zijn ogen
een reiger op een hoog gebouw is weggevlogen
de krantenjongen zet zijn kopje in de gootsteen en vult zijn tas

Milla Braat

Laat een reactie achter

You must be logged in to post a comment.