Skip to content
jun 9 / admin

Nieuwe stad (1:25) – Gilles Boeuf

 

Gedicht voor Madurodam

In de schaduwen van de zon
Net zo moe als de anderen
Een losse tegel van de stoep,
de struik gebroken

De stad was niet bemuurd
Een elektrische baan trok haar open
en reuzen hadden haar bezocht

In de stralen plots een stad
waar alle talen klonken
Het ‘hier’ en ‘daar’ overkoepeld

Door hier en altijd nu
Een prinses pakte je hand
maar dat was helemaal niet nodig
Het overzicht was glimmend mooi

Het wonder van de schaal voltrok zich
De langste man op aarde danste
en de fotografen,
zij schenken de herinnering

 

Laat een reactie achter

You must be logged in to post a comment.